01. Verborgen onder mij

Het is tijd om uit de kast te komen. Ik kan er niet langer omheen. Zojuist zat ik op de bank, gewoon thuis, ver weg in de nacht, en de gedachte kwam net zo plotseling als de eerste van een lange reeks onhandige hikken. Mijn vrouw lag al enkele uren in bed te herstellen van een buikgriep, de poes sliep behaaglijk op het vloerkleed, en ik verveelde me. Ik keek naar bewegende beelden op de televisie, ik rookte sigaretten ondanks een vervelende keelpijn, en ik nam kleine slokjes whisky ter compensatie. Gedachten flakkerden als een kaarsvlam door mijn hoofd. Ik speelde wat met m`n trouwring. En zomaar opeens kwam ik tot de conclusie dat ik helemaal niet diegene ben die ik altijd dacht te zijn. Ik sprong direct op, geschokt van dit heldere inzicht op zo’n verlaten tijdstip. Het voelde als een mes die hoog in m`n rug gestoken werd, een laffe daad, maar onomkeerbaar. De pijn bleef in eerste instantie uit, zoals dat gaat met messteken, het was vooral de schrik die overheerste, de schrik en het gevoel op lafhartige wijze bedrogen te zijn. Ik moest bewegen, ik moest iets doen, ik liep heen en weer, krabde aan m`n kruis, stompte met een vuist op m`n voorhoofd, duwde met m`n voet hardhandig de poes opzij, maar ik kreeg het mes met geen mogelijkheid te pakken. Ik wilde schreeuwen, rennen en masturberen tegelijk, maar in plaats daarvan pakte ik de laptop, klapte hem open en begon te rammen op de toetsen. En dit is wat daar uitkomt. Ik heb mij bedrogen. Terwijl ik dit schrijf, merk ik dat enkele spieren in mijn rug zich samentrekken, wild, ongecontroleerd. Ik kijk naar mijn handen en zie dat de aderen dik worden, ik zie hoe het bloed er met steeds meer kracht doorheen gepompt wordt. Ik voel mijn nek verstijven, ik voel hoe zich een koude tocht in mijn voeten nestelt, om zich heen blazend als een woeste giftige slang. Heel mijn lichaam bereidt zich voor. Het weet wat nu komen gaat. De pijn. Na de schrik komt de pijn. Ik ben een ander. Maar ik ben hem kwijtgeraakt. De tijd is aangebroken om hem terug te vinden.