Als druppels droomvocht naar beneden vallen, dan weet je één ding zeker: je bent te laat.
Het is het moment waarop je moet bekennen dat je altijd een talent was, maar nooit een ster zult worden. Het is het moment waarop je beseft dat de liefde waar je altijd naar verlangde, er nooit zal komen. Het moment waarop je ontdekt dat je altijd hebt gevochten voor een beter leven, maar het nooit zult krijgen.
Het is het moment waarop de droom wordt ingehaald door de realiteit. Hard.
Een klein café. Klanten druppelen langzaam binnen. Kroegtijgers en ongelukjes en doorzetters. Het is een avond als alle andere. Maar, naarmate de avond vordert en de verhalen vloeien, wordt één ding steeds duidelijker: vanavond zullen druppels droomvocht vallen. De vraag is alleen: voor wie?
Droomvocht heb ik geschreven voor theatergroep Basta, onder regie van Mireille Verhoeven.
Speeldata: 17, 18, 19, 20 en 21 juni 2008.
Zie: www.bastatoneel.com
Lees de recensie
2 reacties:
Droomvocht vind ik als dichteres een sprekend woord.
Veel mensen vinden droomvocht een vies woord. Ik vind het mooi. Betekenisvol. Druppels droomvocht.
Post a Comment