Het Slacht Offer 2

Jeroen Flamman
2e Deel: Het Muziekdoosje
Twee gijzelneemsters duwen twee meisjes in een andere ruimte. Even later klinkt vanuit die ruimte een harde knal. Gijzelneemster1 gaat kijken. Je hoort haar roepen: Wie deed dat?… Wie?… Jij! Meekomen! Ze komt terug met gijzelaar2 en zet haar op een stoel.
Ze gaat de klok van een bom monteren. De andere gijzelneemster loopt zenuwachtig heen en weer.

Gijzelneemster1
Die zenuwen. Net m`n dochter. God. Zij is morgen jarig. Wat een timing. Loopt al een week door het huis te springen. Je wordt er gek van. Ze wordt zes. Zes jaar. Man. ADHD of de zenuwen, ik zie het niet. En waarvoor? Voor een cadeautje. Let go. Het is een schatje. M`n meisje. Echt. Maar een drammertje. Weet precies wat ze wil, en hangt net zolang aan je broek tot ze het heeft gekregen. Altijd hetzelfde. Een puppy. Een konijn. Jonge poesjes. Hamsters, muizen, cavia’s. Maar ik ben sterk. Geen beesten in mijn huis, ik weet precies hoe dat gaat. Knuffeldieren best. Maar kettingen. Spiegeltjes. Babypoppen die geluiden maken. Huilen om aandacht. Papa! Mama! Janken. Krijsen. Vieze stinkende luiers. Babypoep. Nog erger dan kattenpies. Niks smeriger dan verse zachte natte babypoep. Om van te kotsen. Komt van die smerige potjes Olvarit. Met bananenprut. Courgettenstampot. Worteltjespuree. Dat wil ik toch niet? Jij wel? Ja, jij wel. Op ballet. Wilde ze op ballet. Ballet. Omdat haar vriendinnetje ook op ballet zit. Ballet. Mijn kind op ballet. Ik heb het niet bedacht. Loopt ze voor m`n neus te draaien en te zwaaien met d`r benen. “Kijk mam, ballet!” Ja, ik weet het niet. Daar krijg ík nou de zenuwen van. Niks voor mij. Slecht voor m`n rug. Twee uur lang op van die lage schoolbankjes. En moeilijk te volgen. T`is geen wedstrijd ofzo, er wordt niet gescoord. Vorige week had ze haar eerste opvoering. Op de brief stond dat ze een tutuutje en spitzen mee moest nemen. Roze. Geen flauw idee wat het was. Tutuutje. Spitzen. Het klinkt als gebak. Ik ben er een dag mee zoet geweest. Weet jíj hoe een balletwinkel er uitziet? Echt, sportzaak in en sportzaak uit, maar tutuutjes en spitzen niet te vinden. Uiteindelijk maar naar de balletschool gegaan. Ik voelde me wel voor schut staan, zoals ze naar me keken. Maar ze hebben me goed geholpen. Blij dat ze was. Een mooie meid als ze lacht. De hele opvoering, alleen maar lachen. Dat mag blijkbaar niet. Vind ik raar. Ik heb er foto’s van gemaakt. Elke keer als ik het toestel richtte begon ze te zwaaien. Dat mag ook niet. Ik dacht nog even dat het erbij hoorde. Maar ze vroeg waarom ik niet terugzwaaide. Volgende keer meisje, volgende keer. Ik ben vergeten de foto’s te ontwikkelen. Dat lukt morgen niet meer. Morgen. Ik hoop maar dat ze blij zal zijn met het cadeautje. Ik hoop het maar. Zal toch wel? Al dat gepiel. Een muziekdoosje. Zelf in elkaar gezet. Helemaal bewerkt. Het heeft me wat nagels gekost, maar goed, die prullen in winkels zijn ook niks. Zo kapot en veel te kinderachtig. Da`s niet goed voor zo’n meid. Ik heb er een kleine ballerina bij gemaakt. Uit hout gesneden. Die gaat draaien als het doosje opengaat. Vindt ze wel leuk denk ik. Wat denk jij? Zou ze me missen? Ik had haar reactie graag gezien. Het is een sterke meid, echt waar. Een taaie. Het kleine drammertje. Die is morgenochtend al vóór zes uur mijn slaapkamer binnengeslopen. Zo nieuwsgierig. Zes jaar. Ja, zij redt het wel. Toch? Jawel. Ik heb het doosje op m`n kussen gelegd. Ingepakt in roze. Dat is haar lievelingskleur. Misschien denkt ze dat het een spelletje is. Dat ik me heb verstopt. De slimmerik. Straks vindt ze me nog ook. Ze zal nu wel in d`r bed liggen. Te fantaseren over cadeautjes en ballet. Ze kan nooit slapen als ze zenuwachtig is. Dan moet ik een liedje voor haar zingen. Altijd hetzelfde. Daar wordt ze rustig van. Valt ze in slaap met een glimlach. Ik denk niet dat ze het zal begrijpen. Nog niet. Maar goed. M`n zus is bij haar. Da`s een goeie. Die legt het wel uit. Die zingt het liedje ook. Dat heb ik haar geleerd. Zij kan beter zingen dan ik.
Ze kijkt op de klok.
Het is bijna zover. Geef me de champagne. Ik hou niet van verjaardagen. Maar dit is voor mijn dochter. Ze redt het wel. Ze redt het. Morgen, meisje. Morgen. Vier het. Geniet ervan. Probeer het. Je bent mooi als je lacht. Ik ben bij je. Dit cadeau is voor jou. Pak het maar uit. Het is een muziekdoosje. Met een ballerina. Sst. Doe het eens open. Luister. Het liedje.
De fles champagne knalt open.